• 27 Ιουνίου 2025

Το αγόρι στο δρόμο για τη Βωβούσα...

Να τι είδε ένας γονιός απο τους κατασκηνωτές μας, σε μια φωτογραφία από το summer που μπήκε στην ομαδική των γονιών.. Εντυπωσιακή η ματιά και η ανάλυση!

"Λοιπόν, δεν ξέρω ποιος είναι αυτός ο παίχτης (στη φωτογραφία), αλλά αυτή η φωτό αξίζει βραβείο.

Σε αυτή τη φωτογραφία βλέπεις ένα παιδί, ντυμένο με πολύχρωμη αθωότητα – βερμούδα με σχέδια, μπλουζάκι μπλε, αθλητικά παπούτσια – προχωρά μόνο του στον δρόμο, ακολουθώντας μια ομάδα παιδιών. Στην πλάτη του, ένα σακίδιο με δεινόσαυρο και ένα μικρό λούτρινο ζωάκι που κρέμεται, ίσως για να του θυμίζει κάτι από το σπίτι. Και στο χέρι του, λίγα λουλούδια που μάζεψε μόνος του, σαν παιδική προσφορά αγάπης ή απλώς κάτι που του φάνηκε όμορφο στη διαδρομή. Το καπέλο του θυμίζει μικρό καταδρομέα – όχι κάποιον που πάει στον πόλεμο, αλλά κάποιον που μόλις ξεκινά τη μάχη της ζωής με περιέργεια και γενναιότητα.

Η εκδρομή στη Βοβούσα μου φαίνεται δεν είναι απλώς μια περιπέτεια, είναι κάτι που θα συνδιαμορφώσει ποιος θα γίνει. Εκεί μαθαίνει να εμπιστεύεται το βήμα του, να παρατηρεί, να ανήκει – και να απομακρύνεται λίγο λίγο από τη θαλπωρή του σπιτιού για να ανακαλύψει τον δικό του δρόμο.

Λοιπόν, σε αυτή τη στιγμή, παγωμένη στο χρόνο, βλέπεις το πιο καθαρό πρόσωπο της παιδικής ηλικίας: εύθραυστο αλλά θαρραλέο, μόνο αλλά γεμάτο προοπτική. Ένα αγόρι με καπέλο, λουλούδια στο χέρι, και έναν δρόμο γεμάτο φως μπροστά του.

Συγχαρητήρια στις κυρίες του σχολείου (και κυρίους😁)."

Χρυσάφης Μ., μπαμπάς του Α.

Εάν οι γονείς μπορούν να καταλαβαίνουν όλα αυτά πραγματικά αξίζει και υπάρχει ελπίδα για τη σωτηρία του παιδιού, δηλαδή του ανθρώπου.